Zygmunt Stary

Urodził się w Kozienicach, a zmarł w Krakowie. Żył w latach 1467 do 1548. Królem Polski i wielkim księciem litewskim był od 1506 roku. Był też przedostatnim z dynastii Jagiellonów, który zasiadał na tronie polskim. Był on przedostatnim synem Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, jednocześnie ojcem Zygmunta II Augusta. Miał dwie żony: Barbarę Zaployą oraz Bonę z rodu Sforzów. Przed koronacją na króla zarządzał w imieniu swojego brata, Władysława Jagiellończyka, króla węgierskiego i czeskiego, księstwem głogowskim, a także Księstwem Opawskim. Dzięki niemu skarb państwa został trochę oddłużony. Oddzielił rachunkowość podatków publicznych od typowego skarbu królewskiego. Jednocześnie wzmocnił mennicę krakowską, uporządkował przepisy z dochodów z eksploatacji żup solnych i kopalni, wydał statut dla Ormian, zasady procesowe, chciał ujednolicić prawo dla całego kraju, uporządkował gospodarkę celną, dbał o rozwój miast królewskich i wiele innych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *