Zjazd gnieźnieński

Zjazd gnieźnieński to jedno z ważniejszych wydarzeń za czasów panowania księcia chrobrego. Wszystko odbywało się w roku 1000 kiedy niemiecki cesarz Otton trzeci udaje się do polski między innymi z powodu pielgrzymi do grobu świętego Wojciecha i jednocześnie aby pozyskać chrobrego jako sprzymierzeńca w propagowaniu idei uniwersalistycznego cesarstwa. Podczas tegoż właśnie zjazdu utworzona została niezależna polska organizacja kościelna, gdzie metropolia mieściła się właśnie w Gnieźnie, biskupstwo natomiast w Krakowie, we Wrocławiu i Kołobrzegu. Najważniejsza z rzeczy, która dokonuje się w trakcie tego zjazdu to jednak całkowicie coś innego, a mianowicie symboliczne koronowanie na króla Bolesława Chrobrego, co miało miejsce poprzez nałożenie na jego skronie cesarskiego diademu. W takowy sposób chrobry utrzymuje uprawnienia królewskie, które przyznać może albo papież albo właśnie cesarz. Oprócz tego chrobry zostaje uznany za jednego z ważniejszych przyjaciół rzymskiego cesarstwa i bratem cesarskim co stanowiło jedną z najwyższych z możliwych godności w ówczesnym ceremoniale dworskim. W trakcie trwania wszystkich uroczystości miejsce miała między innymi wymiana darów. Oprócz tego Polsce udało się uniezależnić od Niemiec. Otton podarowuje kopię włóczni należącą do świętego Maurycego oraz relikwię gwoździa z pańskiego krzyża, a w zamian za to otrzymuje on ramię świętego Wojciecha, które z resztą do dzisiaj jest zachowane i dodatkowo trzystu najlepszych polskich zbrojnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *