Wyprawy odwetowe

Mieszko II znany jest przede wszystkim z podejmowania czasami zbyt pochopnych i spontanicznych decyzji dotyczących ofensyw wojskowych, a w sytuacjach najważniejszych natomiast król ociągał się z podejmowaniem decyzji. Między innymi zorganizowany zbyt późno najazd na zachodnich wrogów wpływa na szansę rebeliantów i dodatkowo powoduje, że miejsce ma wręcz natychmiast wyprawa odwetowa cesarza rzymskiego. Wojska Konrada już jesienią roku 1029 uderzają w ziemię łużycką, jednak w trakcie swojego najazdu bezskutecznie próbują odbić Budziszyn. Niemy nie poradzili sobie przede wszystkim dlatego, gdyż nie otrzymali obiecanego wcześniej wsparcia, a ich wyprawa kończy się niepowodzeniem. Pomimo faktu nieudolnych decyzji wojskowych ze strony samego władcy posiadał on na szczęście doskonałe wojsko i jeszcze lepszych dowodów, którzy tak naprawdę wychodzili obronną ręką z każdej z możliwych sytuacji, które miały miejsce i które wywoływał młody władca. Po niepowodzeniu cesarz niemiecki organizuje kolejną wyprawę przeciwko polakom, tym razem organizuje jednak o wiele szerszą koalicję przeciwko polskiemu władcy. Wszystkie działania wojenne doprowadziły do tego że Mieszko drugi utracił wszystkie z ziem, które udało się zdobyć jego ojcu przez okresu prawie trzydziestu lat władzy, Lambert natomiast utracił je w przeciągu pięciu lat. Punktem zwrotnym wszystkich działań, był moment kiedy cesarz niemiecki zawiera sojusz i pak z najważniejszym polskim sojusznikiem a mianowicie Węgrami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *