Twórczość

Mimo swojego dość młodego wieku, słowacki żył bowiem zaledwie czterdzieści lat, twórczość którą pozostawił obfituje w różnorodność. Po poecie pozostało około trzynastu dramatów i kilkadziesiąt poematów, setki wierszy, listów oraz jedna powieść. Udało mu się stworzyć konkretny i w pełni spójny system filozoficzny, który sam nazwał filozofią genezyjską. Słowacki zaczynał swoją przygodę z wierszami jak duża liczba poetów, a mianowicie tworzył bardzo swobodne i czasami odbiegające od pierwotnej formy przekłady wierszy francuskich i angielskich pisarzy. Poważniejsze próby tworzenia dzieli literackich rozpoczęły się dopiero później. Początek lat trzydziestych to chęć rozpoczęcia dosyć dużego projektu, który miał składać się z sześciu dramatycznych kronik. Miała to być swojego rodzaju kronika literacka, która prezentowałaby początki państwa polskiego, w nawiązaniu do tradycji oraz legend słowiańskich, udało mu się zrealizować jednak tylko dwie tragedie romantyczne, a mianowicie Balladynę oraz Lilla Wenedę. Jego kontynuowanie było niemożliwe przez chorobę, a wkrótce potem także przez śmierć. Juliusz słowacki przez całe swoje życie uważał się poetyckiego geniusza i żył w przeświadczeniu, że ma pełnić role przewodnika narodu, co często podsycała w nim sama matka. Z czasem jednak zaczął on odczuwać kompleksy spowodowane postacią Adama Mickiewicza, który to był uznany za narodowego wieszcza.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *