Sztuka karolińska

Jest to specyficzny nurt w sztuce, który rozwijał się w czasach panowania Karola Wielkiego na terenie jego imperium oraz jeszcze następnie w wieku ósmym oraz dziewiątym, gdzie kontynuowany był przez jego następców. Po upadków cesarstwa rzymskiego na terenach europejskich całkowicie zaniechano wznoszenia monumentalnej architektury. Ani czasy obfitujące w liczne wędrówki ludów, ani także twarde rządy Merowingów nie były sprzyjającymi do rozwoju kulturowego oraz architektonicznego. Do rozkwitu sztuki doszło właśnie w momencie panowania Karola Wielkiego, który został jednym z największych i najważniejszych jej mecenasów, dążył on jednocześnie do odnowienia cesarstwa rzymskiego. Była to sztuka, która bezpośrednio odwoływała się do antycznych wzorców, można więc powiedzieć, że za jego czasu miejsce miał swoisty architektoniczny renesans oraz także renesans w ogóle sztuki. Sztuka zaczęła coraz bardziej nabierać czysto państwowego charakteru. W europie, która zaczęła budzić się do życia dalej żyje mit cesarstwa rzymskiego, istnieją budowle, drogi, prawa z owych czasów i wiele, wiele innych tym właśnie podobnych elementów, które w tym przypadku posiadać będą dosyć duże znaczenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *