Protektorka RP

Katarzyna Wielka brała bardzo aktywny udział w przypadku jeśli chodzi o sprawę polską. Po śmierci w latach sześćdziesiątych wieku osiemnastego Augusta III jego następcą przy poparciu rosyjskich wojsk zostaje Stanisław Poniatowski. Był to główny faworyt Katarzyny drugiej, a jego koronacja miejsce miała rok później, w dniu imienin carycy. Częściowo w jej inspiracji zawiązana została w Radomiu konfederacja generalna, która działała przeciwko królowi oraz reformom familii, czyli stronnictwa dwóch najbardziej wpływowych polskich rodów, Czartoryskich oraz poniatowskich. Wiele reform prowadziło do niezgody pomiędzy królem, a szlachtą, między innymi postulaty o równouprawnieniu innowierców, co doprowadziło w końcu do zawiązania konfederacji barskiej przeciwko poniatowskiemu, ale przede wszystkim przeciwko Rosji. Wojska rosyjskie jednak szybko spacyfikowały konfederatów i ich działania przenieść musiały się na Ukrainę, gdzie liczyli oni na włączenie się do wojny Turcji. W tym czasie wybuchło tam bardzo duże powstanie chłopstwa ukraińskiego przeciwko polakom. Katarzyna druga odegrała w nim bardzo dwuznaczną rolę. Najpierw po cichu je popierana, a następnie w końcu udzieliła pomocy wojskom koronnym w stłumieniu całej akcji chłopstwa. Rosja w końcu sama musiała zaangażować się w wojnę z Turcją, co szybko zostało wykorzystane przez pruskiego króla Fryderyka II, gdzie bardzo szybko zająć on Prusy królewskie. Zaproponował więc rozbiór RP pomiędzy Prusy, Rosję oraz Austrię. Po dłuższym okresie wahania caryca, która była zainteresowaną, aby przejąć całe wpływy na terenie Polski, jako swego protektoratu ulegało w końcu namowom i przyjęła wizję rozbioru polski.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *