Polityka wewnętrzna

Kazimierz wielki mógł sobie pozwolić na widowisko sukcesy dyplomatyczne oraz organizację w większości zwycięskich wypraw między innymi dlatego, że potrafił on prowadzić spójną i stabilną a jednocześnie reformatorską politykę w granicach swojego państwa. Dążył on przede wszystkim do utworzenia solidnych i niezachwialnych podstaw materialnych i jednocześnie prawnych sprawowanych rządów królewskich. Wprowadził on jednolity system zarządzania krajem, w każdym z jego regionów. Przy boku władcy działała dodatkowo powołana przez niego rada królewska, które pełniła funkcję doradców. W skład takowej rady wchodzili przede wszystkim marszałek, który odpowiadał za bezpieczeństwo państwa, kanclerz zajmujący się zagraniczną polityką oraz podskarbi, który w swojej pieczy trzymał skarb królewski. Do królewskich urzędników lokalnych zaliczali się przede wszystkim starostowie, którzy powoływani oraz jednocześnie wyrzucani byli przez monarchę osobiście. Do ich zadań należało przede wszystkim pełnienie funkcji czysto administracyjnych, ekonomicznych oraz sądowniczych, w przypadku naprawdę ciężkich przestępstw. Prężnie rozwijające się państwo Kazimierza potrzebowało w swoich granicach nie tylko ludzi, które potrafią mądrze rządzi, ale także prawa, które będzie w pełni sprawnie działać i stanowić może ustrojową podstawę całej Polski, która w tych czasach była już dosyć dużym krajem i cały czas zróżnicowanym etnicznie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *