Orzeszkowa

Z domu nazywała się Korwin-Pawłowska, a po pierwszym mężu Orzeszkowa (wtedy też zasłynęła swoimi dziełami i oficjalnie pozostała przy tym nazwisku jako formie literackiego pseudonimu), a po drugim mężu Nahorska. Była jedną z najlepszych pisarek polskich, a na pewno najlepszą w okresie pozytywizmu. Ogólnie miała dosyć burzliwe i niezbyt udane życie osobiste, okupione wielkimi wyrzeczeniami i chwilami samotności. Do pierwszego małżeństwa została zmuszona mając siedemnaście lat. Z kolei drugie małżeństwo było z jej wieloletnim przyjacielem, ale zakończyło się niespodziewanym atakiem serca jej męża na przyjęciu, a dla Elizy Orzeszkowej wielkim ciosem i długą żałobą. Ostatecznie umarła po ciężkiej chorobie serca i została pochowana w Grodnie. Całe życie angażowała się w liczne akcje charytatywne, rewolucyjne, polityczne. Zawsze też przywiązywała uwagę do sławienia wsi i pomocy w jej rozwoju. Do jej dzieł należą między innymi: „Z życia realisty”, „Na dnie sumienia”, „Marta”, „Meir Ezofowicz”, „Ostatnia miłość”, „Nad Niemnem”, „Dziurdziowie”, „Westalka”, „Gloria victis” i wiele innych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *