Okres międzywojenny

Jak wiadomo okres międzywojenny był też określany dwudziestoleciem międzywojennym i trwał od odzyskania niepodległości polski do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie powstał Związek Zawodowy Literatów Polskich i sekcja PEN Club. Literatura tego okresu nie była jednolita. Na początku jest optymizm, wielka radość i euforia zakończeniem wojny i odzyskaniem niepodległości, a także wizja świetlanej przyszłości dla naszego kraju. Taki optymizm uwidacznia się w grupie „Skafander”. Utwory tworzone wtedy wyrażały radość i fascynację dnia codziennego. Drugim okresem, który przypadł na lata trzydzieste zaznaczył się już kryzysem jaki narastał i ogólnego pesymizmu. Uwidacznia się ogólnoświatowy kryzys ekonomiczny. Widoczny też jest pesymizm spowodowany upadkiem wartości i wiary w człowieka. Rozwinęła się literatura katastroficzna i widoczna jest w twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza. Czarne przepowiednie, jakie opisywali, sprawdziły się podczas II wojny światowej. Do przedstawicieli tego okresu należeli Stefa Żeromski, Władysław Orkan, Andrzej Strug, Władysław Stanisław Reymont, Zofia Nałkowska, Maria Dąbrowska.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *