Młoda Polska

W latach tysiąc osiemset dziewięćdziesiątych do tysiąc dziewięćset osiemnastego takim określeniem, jak Młoda Polska, określała się grupa artystów, która pochodziła z manifestu programowego Artura Górskiego. Podniesiono ponadprzeciętność artysty, a zwykłego człowieka nazwano filistrem lub osobą ograniczoną. W tym czasie żądano oddzielenia sztuki od dziedzictwa kulturowego. Stworzono hasło ”sztuka dla sztuki”. Niektórzy twórcy nadal kontynuowali problem wyzwolenia. W tym czasie tworzyli Tadeusz Miciński, Jan Kasprowicz, Leopold Staff, Stanisław Wyspiański, Stefan Żeromski. Bardzo ważną postacią tego okresu był Stanisław Przybyszewski. Okrzyknięty za życia legendą, bohater wielu plotek i anegdot. Propagował hasła „sztuka dla sztuki„, jak i „naga dusza”. Pisał w języku polskim i niemieckim, mieszkał też na Zamku Królewskim pracując w kancelarii prezydenta RP. Pośmiertnie nazwano go „Meteor Młodej Polski”. Wielu tamtejszych artystów podnosiło morale społeczeństwa i napawało nadzieją, a jednocześnie często też krzepili ludzkie serca.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *