Mieszko I

Pomimo, że nie był on królem polskiego państwa to wiąże się on z początkiem jego historii w dziesiątym wieku, wkroczenia na drogę chrześcijaństwa i zjednoczenia wszystkich regionalnych plemion w celu stworzenia jednego państwa. Przez większość czasu swojego panowania starał się kontynuować politykę swojego dziadka oraz ojca i militarnie, czy też ekonomicznie podporządkowywać sobie kolejne regiony pomiędzy Wisłą a odrą. Toczył liczne wali o pomorze zachodnie, zajmując je właśnie aż po rzekę odrę. Pod koniec swojego życia a zarazem panowania włączył się do wojny z Czechami, gdzie udało mu się zdobyć Śląsk oraz jednocześnie Małopolskę. Poprzez przyjęcie w roku 966 chrztu oraz rok wcześniej ślubu z Dobrawą Mieszko włączyć państwo polskie do kręgu kultury zachodniej, kultury chrześcijańskiej. Zachowało się z tego okresu stosunkowo wielu źródeł oraz przekazów, które dowodzą, że Mieszko był naprawdę bardzo sprawnym politykiem, a oprócz tego utalentowanym wodzem i władcą o dużej charyzmie. Jego działania dyplomatyczne były prowadzone bardzo zręcznie, podobnież zresztą jak wojny. W przypadku polityki zagranicznej kierował się tylko i wyłącznie racją stanu, wchodząc w układy także z wcześniejszymi wrogami. Swoim synom pozostawił państwo, które posiadało znacznie wyższą europejską pozycję i terytorium, które zostało przynajmniej podwojonym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *