Król polski

Rok 1300 to prowadzenie bardzo skutecznej polityki zagranicznej przez Wacława II, która umożliwia mu doprowadzenie do koronacji na króla polski, co miejsce miał za zgodą niemieckiego władcy i pomimo sprzeciwu biskupa Rzymu. Koronacja miejsce miała w katedrze w Gnieźnie i dokonana została przez wcześniejszego przeciwnika rządów Czech na terenie polski, a mianowicie Jakuba śliwki, który doprowadził do koronacji wcześniejszego władcy, a mianowicie Przemysła drugiego. Powodem nagłej zmiany jego podejścia była prawdopodobnie chęć doprowadzenia do zjednoczenia polskich ziem. Po nagłym zgodnie wcześniejszego władcy i nieudanych rządach łokietka stało się wręcz jasne, że powstanie rzeczpospolitej która zostanie zjednoczona na skutek działań piastowskich jest w danym momencie niemożliwa. Nie bez znaczenia było marzenie szerokiej gamy społeczeństwa, że polska oraz czeska monarchia zwalczy niebezpieczeństwo wynarodowienia obu krajów, które wiązało się z falą narastającej kolonizacji niemieckiej. Wprawdzie trudno uznać Wacława za propagatora słowiańskiej kultury, szansa zmiany nurtów politycznych i kulturowych w związku z pojawiającymi się tendencjami antyniemieckimi była coraz wyraźniejsza, zarówno na terenie polski jak i samych Czech.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *