Juliusz Słowacki

Bez najmniejszych wątpliwości Juliusz Słowacki uznany może być za jednego z najbardziej wybitnych polskich poetów w dobie romantyzmu, oprócz tego było on dramaturgiem i szeroko pojętym humanistom. Obok takich sław jak Mickiewicz, Krasiński i Norwid określany był dawniej mianem jednego z wieszczy narodowych. Zajmował się filozofią, był twórcą filozofii genezyjskiej, oprócz tego epizodycznie wiązał się z polskim mesjanizmem. Utwory słowackiego, zgodnie z duchem epoki w której przyszło mu tworzyć i ówczesną sytuacją, w której znajdował się polski naród podejmowały bardzo istotne problemy, które wiązały się z walką narodowo wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale oprócz tego poruszały także jak najbardziej uniwersalne tematy z zakresu egzystencjalnego. Twórczość wyróżniała się mistycyzmem, sam słowacki zresztą mistykiem był. Oprócz tego charakteryzowało ją bogactwo wyobraźni, nagromadzenie poetyckich przenośni oraz dosyć ciekawego języka. W roli liryka zasłynął między innymi pieśniami, które odwoływały się do kultury orientalnej, i źródeł ludowych. Jego poezja była bardzo rozchwianą nastrojowo, z drugiej jednak strony ukazywało się w niej mistrzostwo operowania słowem. Słowacki żył i tworzył w tych samych latach do Mickiewicz i posiadał duży kompleks związany z jego osobą. Cały czas uważał się za drugiego, zaraz po Mickiewiczu, jednak mimo wszystko nie tego najlepszego, co było powodem jego licznych wątpliwości co do własnego talentu, załamań nastroju i wielu, wielu innych tym właśnie podobnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *